Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 40 หน้าที่ 58

เล่ม มมร. 40 หน้า 58 ข้อ 11
ดังนี้ จึงโบกมือ (เป็นที่รุกราน). เธอยังขัตติยมานะให้เกิดขึ้นแล้ว ถามว่า "พวกท่านมาสู่สำนักใคร ?" เมื่ออาคันตุกภิกษุเหล่านั้นตอบว่า "มาสู่สำนักของพระศาสดา" จึงกล่าวว่า " ก็พวกท่านคาดข้าพเจ้าว่า " นี่ใคร ? ' ข้าพเจ้าจักตัดมูล๑ของพวกท่านเสียให้ได้" ดังนี้แล้ว ร้องไห้ เป็นทุกข์ เสียใจ ได้ไปสู่สำนักของพระศาสดาแล้ว. พระติสสะทูลเรื่องแด่พระศาสดา ลำดับนั้น พระศาสดาตรัสถามเธอว่า "ติสสะ เป็นอะไรหนอ ? เธอจึงเป็นทุกข์ เสียใจ มีน้ำตาอาบหน้า ร้องไห้ มาแล้ว." ฝ่ายภิกษุ เหล่านั้น (คือพวกภิกษุอาคันตุกะ) คิดว่า "ภิกษุนั้น คงไปทำกรรม ขุ่นมัวอะไร ๆ " ดังนี้ จึงไปกับพระติสสะนั้นทีเดียว ถวายบังคมพระ- ศาสดาแล้ว ได้นั่ง ณ ที่ควรข้างหนึ่ง. พระติสสะนั้น อันพระศาสดา ตรัสถามแล้ว ได้กราบทูลว่า " พระองค์ผู้เจริญ ภิกษุเหล่านี้ด่าข้า พระองค์." ศ. ก็เธอนั่งแล้วที่ไหน ? ต. ที่โรงฉันกลางวิหาร พระเจ้าข้า. ศ. ภิกษุเหล่านี้มา เธอได้เห็นหรือ ? ต. เห็น พระเจ้าข้า. ศ. เธอได้ลุกขึ้นทำการต้อนรับหรือ ? ต. ไม่ได้ทำ พระเจ้าข้า. ๑. ตัดความเป็นสมณะ คือ ให้ขาดจากสมณภาพ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka