พระไตรปิฎก

๑. โก อิมํ ปวึ วิเชสฺสติ ยมโลกญฺจ อิมํ สเทวกํ โก ธมฺมปทํ สุเทสิตํ กุสโล ปุปฺผมิว ปเจสฺสติ. เสโข ปวึ วิเชสฺสติ ยมโลกญฺจ อิมํ สเทวกํ เสโข ธมฺมปทํ สุเทสิตํ กุสโล ปุปฺผมิว ปเจสฺสติ. "ใคร จักรู้ชัดซึ่งแผ่นดินนี้ และยมโลกกับ มนุสสโลกนี้ พร้อมทั้งเทวโลก, ใคร จักเลือก บทธรรม อันเราแสดงดีแล้ว เหมือนนายมาลาการ ผู้ฉลาดเลือกดอกไม้ฉะนั้น. พระเสขะจักรู้ชัดแผ่นดิน และยมโลกกับมนุสสโลกนี้พร้อมทั้งเทวโลก. พระ- เสขะจักเลือกบทธรรมอันเราแสดงดีแล้ว เหมือน นายมาลาการผู้ฉลาดเลือกดอกไม้ฉะนั้น." แก้อรรถ บรรดาบทเหล่านั้น สองบทว่า โก อิมํ ความว่า ใคร (จักรู้ ชัด) ซึ่งแผ่นดินนี้ กล่าวคืออัตภาพ. บทว่า วิเชสฺสติ ความว่า จักรู้แจ้ง คือแทงตลอด ได้แก่ ทำให้ แจ้ง ด้วยญาณของตน. บทว่า ยมโลกญฺจ ได้แก่ อบายโลก ๔ อย่างด้วย. สองบทว่า อิมํ สเทวกํ ความว่า ใคร จักรู้ชัด คือจักทราบชัด ได้แก่ แทงตลอด ทำให้แจ้งซึ่งมนุสสโลกนี้กับเทวโลกด้วย พระศาสดา ย่อมตรัสถามดังนี้. บาทพระคาถาว่า โก ธมฺมปทํ สุเทสิตํ ความว่า ใคร จัก เลือก คือคัด ได้แก่พิจารณาเห็น แทงตลอด ทำให้แจ้ง ซึ่งบทธรรม