พระไตรปิฎก

คาถาธรรมบท สหัสสวรรค๑ที่ ๘ ว่าด้วยสิ่งเดียวประเสริฐกว่าร้อยกว่าพัน [๑๘] ๑. หากวาจาแม้ตั้งพัน ไม่ประกอบด้วยบทที่ เป็นประโยชน์ไซร้ บทที่เป็นประโยชน์บทเดียว ซึ่ง บุคคลฟังแล้วสงบระงับได้ ประเสริฐกว่า. ๒. หากว่า คาถาแม้พันหนึ่ง ไม่ประกอบ ด้วยบทเป็นประโยชน์ (ไม่ประเสริฐ ) บทแห่ง คาถาบทเดียว ซึ่งบุคคลฟังแล้ว สงบระงับได้ ประเสริฐกว่า. ๓. ก็ผู้ใดพึงกล่าวคาถาตั้งร้อย ซึ่งไม่ประกอบ ด้วยบทเป็นประโยชน์ บทแห่งธรรมบทเดียวที่บุคคล ฟังแล้วสงบระงับได้ ประเสริฐกว่า (การกล่าวคาถา ตั้งร้อยของผู้นั้น) ผู้ใดพึงชนะมนุษย์พันหนึ่งคูณด้วย พันหนึ่ง (คือ ๑ ล้าน) ในสงคราม ผู้นั้นหาชื่อว่า เป็นยอดแห่งชนผู้ชนะในสงครามไม่ ส่วนผู้ใดชนะ ตนคนเดียวได้ ผู้นั้นแลเป็นยอดแห่งผู้ชนะใน สงคราม. ๔. ตนนั่นแล บุคคลชนะแล้วประเสริฐ ส่วน ๑. วรรคที่ ๘ มีอรรถกถา ๑๔ เรื่อง.