Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 42 หน้าที่ 68

เล่ม มมร. 42 หน้า 68 ข้อ 20
พฤติประเสริฐ วางเสียซึ่งอาชญาในสัตว์ทุกจำพวก บุคคลนั้นเป็นพราหมณ์ เป็นสมณะ เป็นภิกษุ. ๑๐. บุรุษผู้ห้ามอกุศลวิตก ด้วยหิริได้ น้อยคน จะมีในโลก บุคคลใดกำจัดความหลับ ตื่นอยู่ เหมือน ม้าดีหลบแส้ไม่ให้ถูกตน บุคคลนั้นหาได้ยาก ท่าน ทั้งหลายจงมีความเพียร มีความสลดใจ เหมือนม้าดี ถูกเขาตีด้วยแส้แล้ว (มีความบากบั่น) ฉะนั้น ท่าน ทั้งหลายเป็นผู้ประกอบด้วยศรัทธา ศีล วิริยะ สมาธิ และด้วยคุณเครื่องวินิจฉัยธรรม มีวิชชาและจรณะ ถึงพร้อม มีสติมั่นคง จักละทุกข์อันมีประมาณไม่ น้อยนี้ได้. ๑๑. อันคนไขน้ำทั้งหลาย ย่อมไขน้ำ ช่างศร ทั้งหลาย ย่อมดัดศร ช่างถากทั้งหลาย ย่อมถากไม้ ผู้สอนง่ายทั้งหลาย ย่อมฝึกตน. จบทัณฑวรรคที่ ๑๐
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka