Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 42 หน้าที่ 140

เล่ม มมร. 42 หน้า 140 ข้อ 20
ทารุํ นมยนฺติ ตจฺฉกา อตฺตานํ ทมยนฺติ สุพฺพตา. " อันคนไขน้ำทั้งหลายย่อมไขน้ำ, ช่างศรทั้งหลาย ย่อมดัดลูกศร, ช่างถากทั้งหลาย ย่อมถากไม้, ผู้ สอนง่ายทั้งหลาย ย่อมฝึกตน. " แก้อรรถ บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า สุพฺพตา ความว่า ว่าง่าย คือพึงโอวาท พึงอนุศาสน์ โดยสะดวก. คำที่เหลือ มีนัยดังกล่าวแล้วในหนหลังแล. ในกาลจบเทศนา ชนเป็นอันมากบรรลุอริยผลทั้งหลาย มีโสดา- ปัตติผลเป็นต้นแล้ว ดังนี้แล. เรื่องสุขสามเณร จบ. ทัณฑวรรควรรณนา จบ. วรรคที่ ๑๐ จบ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka