พระไตรปิฎก

คาถาธรรมบท พุทธวรรค๑ที่ ๑๔ ว่าด้วยเรื่องพระพุทธเจ้า [๒๔] ๑. กิเลสชาตมีราคะเป็นต้น อันพระสัมมาสัม- พุทธเจ้า พระองค์ใดชนะแล้ว อันพระองค์ย่อมไม่- กลับแพ้ กิเลสหน่อยหนึ่งในโลกย่อมไปหากิเลสชาต ที่พระพุทธเจ้าพระองค์นั้นชนะแล้วไม่ได้ พวกเจ้าจัก นำพระพุทธเจ้าพระองค์นั้น ผู้มีอารมณ์ไม่มีที่สุด ไม่มี ร่องรอยไปด้วยร่องรอยอะไร ตัณหามีข่ายซ่านไปตาม อารมณ์ต่าง ๆ ไม่มีแก่พระพุทธเจ้าพระองค์ใด เพื่อ นำไปในภพไหนๆ พวกเจ้าจักนำพระพุทธเจ้าพระ- องค์นั้น ผู้มีอารมณ์ไม่มีที่สุด ไม่มีร่องรอยไปด้วย ร่องรอยอะไร. ๒. พระสัมพุทธเจ้าเหล่าใดเป็นปราชญ์ ขวน- ขวายในฌาน ยินดีแล้วในธรรมที่เข้าไปสงบ ด้วย- สามารถแห่งการออก แม้เทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย ก็ย่อมรักใคร่ต่อพระสัมพุทธเจ้าผู้มีสติเหล่านั้น. ๓. ความได้อัตภาพเป็นมนุษย์เป็นการยาก ชีวิต ของสัตว์ทั้งหลายเป็นอยู่ยาก การฟังพระสัทธรรม ๑. วรรคนี้ มีอรรถกถา ๙ เรื่อง.