Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 42 หน้าที่ 284

เล่ม มมร. 42 หน้า 284 ข้อ 24
การทำกรรมชื่อเห็นปานนี้ต่อหน้าของพวกที่มีราคะไม่ไปปราศจึงจะควร, ส่วนตถาคตละกิเลสทั้งหลายมีราคะเป็นต้นได้เเล้ว, พวกเจ้าจักนำเราไปใน อำนาจของตน ด้วยเหตุอะไรเล่า ? " ดังนี้ แล้วได้ทรงภาษิตพระคาถา เหล่านี้ว่า :- ๑. ยสฺส ชิตํ นาวชียติ ชิตมสฺส โนยาติ โกจิ โลเก ตํ พุทฺธํ อนนฺตโคจรํ อปทํ เกน ปเทน เนสฺสถ. ยสฺส ชาลินี วิสตฺติกา ตณฺหา นตฺถิ กุหิญฺจิ เนตเว ตํ พุทฺธํ อนนฺตโคจรํ อปทํ เกน ปเทน เนสฺสถ. " กิเลสชาตมีราคะเป็นต้น อันพระสัมมาสัม- พุทธเจ้าพระองค์ใดชนะแล้ว อันพระองค์ย่อมไม่ กลับแพ้, กิเลสหน่อยหนึ่งในโลก ย่อมไปหากิเลส- ชาตที่พระพุทธเจ้าพระองค์นั้นชนะแล้วไม่ได้. พวก เจ้าจักนำพระพุทธเจ้าพระองค์นั้นผู้มีอารมณ์ไม่มีที่ สุด ไม่มีร่องรอยไปด้วยร่องรอยอะไร ? ตัณหามี ข่ายซ่านไปตามอารมณ์ต่าง ๆ ไม่มีแก่พระพุทธเจ้า พระองค์ใด เพื่อนำไปในภพไหน ๆ, พวกเจ้าจักนำ พระพุทธเจ้าพระองค์นั้น ผู้มีอารมณ์ไม่มีที่สุด ไม่มี ร่องรอยไป ด้วยร่องรอยอะไร ? "
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka