Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 42 หน้าที่ 440

เล่ม มมร. 42 หน้า 440 ข้อ 27
ของพระองค์." พระราชา. หาใช่ทรัพย์ของเราไม่, พวกเจ้าจงไป, จงพูดว่า ' เป็นทรัพย์ของนายปุณณะ ' ถือเอาเถิด. พวกเขาทําอย่างนั้น. ทองคำที่เขาถือแล้ว ๆ ได้เป็นทองคำแท้. พวกเขาจึงขนทองคำนั้นทั้งหมดมาทำเป็นกองไว้ที่ท้องพระลานหลวง. (ทองคําทั้งหมดนั้น) ได้กองสูงประมาณ ๘๐ ศอก. นายปุณณะได้รับตำแหน่งเศรษฐี พระราชาทรงรับสั่งให้ชาวพระนครประชุมกันแล้ว ตรัสถามว่า " ในพระนครนี้ ใครมีทองคำถึงเพียงนี้บ้าง " ชาวพระนคร. ไม่มี พระเจ้าข้า. พระราชา. ก็เราควรจะให้อะไรแก่นายปุณณะเล่า ? ชาวพระนคร. ฉัตรสำหรับเศรษฐี พระเจ้าข้า. พระราชา. ตรัสว่า " นายปุณณะจงเป็นเศรษฐีชื่อพหุธนเศรษฐี " แล้ว ได้พระราชทานฉัตรสำหรับเศรษฐีแก่เขา พร้อมด้วยโภคะมากมาย. ครั้งนั้น เขากราบทูลพระราชานั้นว่า " ข้าแต่สมมติเทวราช ข้า- พระองค์ทั้งหลายอาศัยอยู่ในตระกูลอื่น ตลอดเวลาถึงเพียงนี้, ขอพระองค์ ได้โปรดประทานที่อยู่แก่ข้าพระองค์เถิด. " พระราชาตรัสว่า " ถ้ากระนั้น ท่านจงดู, กอไม้นั้นปรากฏอยู่ ทางด้านทักษิณ, จงนำกอไม้นั่นออก ให้ช่างทำเรือนเถิด " ดังนี้แล้ว ก็ตรัสบอกที่เรือนของเศรษฐีเก่า. เขาให้ช่างทำเรือนในที่นั้น โดย ๒ - ๓ วันเท่านั้น ทำเคหปปเวสน-
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka