พระไตรปิฎก

"ธรรมดาสตรีในโลก เป็นเหมือนแม่น้ำ หนทาง โรงดื่ม (สุรา) ที่พักและบ่อน้ำ, เวลาย่อมไม่มีแก่สตรี เหล่านั้น." ดังนี้แล้ว ตรัสว่า " ก็อุบาสก ความเป็นผู้มักประพฤตินอกใจ เป็น มลทินของสตรี, ความตระหนี่ เป็นมลทินของผู้ให้ทาน, อกุศลกรรม เป็นมลทินของสัตว์ทั้งหลายในโลกนี้และโลกหน้า เพราะอรรถว่า เป็น เครื่องยังสัตว์ให้ฉิบหาย, แต่อวิชชา เป็นมลทินอย่างยอดยิ่ง กว่ามลทิน ทั้งปวง" ดังนี้แล้ว ได้ทรงภาษิตพระคาถาเหล่านี้ว่า :- ๕. มลิตฺถิยา ทุจฺจริตํ มจฺเฉรํ ททโต มลํ มลา เว ปาปกา ธมฺมา อสฺมึ โลเก ปรมฺหิ จ ตโต มลา มลตรํ อวิชฺชา ปรมํ มลํ เอตํ มลํ ปหนฺตฺวาน นิมฺมลา โหถ ภิกฺขโว. " ความประพฤติชั่ว เป็นมลทินของสตรี, ความ ตระหนี่ เป็นมลทินของผู้ให้, ธรรมอันลามกทั้งหลาย เป็นมลทินแล ทั้งในโลกนี้ ทั้งในโลกหน้า, เราจะ บอกมลทินอันยิ่งกว่ามลทินนั้น, อวิชชาเป็นมลทิน อย่างยิ่ง ภิกษุทั้งหลาย ท่านทั้งหลาย ละมลทินนั่น ได้แล้ว ย่อมเป็นผู้หมดมลทิน." แก้อรรถ ความประพฤตินอกใจ ชื่อว่า ความประพฤติชั่วในพระคาถานั้น. ๑. ได้แก่ กำหนด, เขตแดน, ความจำกัด.