พระไตรปิฎก

แก้อรรถ บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อุจฺฉินฺท คือ จงตัดด้วยอรหัตมรรค. บทว่า สารทิกํ ได้แก่ ที่เกิดแล้วในสรทกาล. บทว่า สนฺติมคฺคํ คือ ซึ่งทางอันมีองค์ ๘ ที่ยังสัตว์ให้ถึงพระ- นิพพาน. บทว่า พฺรูหย คือ จงเจริญ. บทว่า นิพฺพานํ ความว่า เพราะ พระนิพพานอันพระสุคตทรงแสดงแล้ว; เพราะฉะนั้น ท่านจงเจริญทาง แห่งพระนิพพานนั้น. ในเวลาจบเทศนา ภิกษุนั้นตั้งอยู่ในพระอรหัตแล้ว ดังนี้แล. เรื่องสัทธิวิหาริกของพระสารีบุตรเถระ จบ.