พระไตรปิฎก

ภายนอก แล้วดำรงอยู่ ผู้นั้นอันเทวดาและ มนุษย์บูชา ล่วงธรรมเป็นเครื่องข้องและข่าย คือตัณหาและทิฏฐิแล้ว ท่านผู้รู้ทั้งหลาย กล่าวว่า เป็นมุนี. [๓๖๙] ลำดับนั้น สภิยปริพาชก ฯลฯ ได้ทูลถามปัญหาข้อต่อไปกะ พระผู้มีพระภาคเจ้าว่า บัณฑิตกล่าวบุคคลผู้บรรลุอะไร ว่า ผู้ถึงเวท กล่าวบุคคลว่า ผู้รู้ตาม ด้วยอาการ อย่างไร กล่าวบุคคลว่า ผู้มีความเพียร ด้วย อาการอย่างไร และบุคคลผู้อันบัณฑิตกล่าวว่า เป็นผู้ชื่อว่า อาชาไนย ด้วยอาการอย่างไร ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระองค์อันข้า พระองค์ทูลถามแล้ว ขอจงตรัสพยากรณ์แก่ ข้าพระองค์เถิด. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสพยากรณ์ว่า ดูก่อนสภิยะ ใดพิจารณาเวททั้งสิ้น อันเป็น ของมีอยู่แห่งสมณะและพราหมณ์ทั้งหลาย ปราศจากความกำหนัดในเวทนาทั้งปวง ผู้นั้นล่วงเวททั้งหมดแล้ว บัณฑิตกล่าวว่า ผู้ ถึงเวท.