Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 47 หน้าที่ 480

เล่ม มมร. 47 หน้า 480 ข้อ 370
ด้วยอาการอย่างไร กล่าวบุคคลว่า ผู้มีจรณะ ด้วยอาการอย่างไร และบุคคลผู้อันบัณฑิต กล่าวว่าเป็นผู้ชื่อว่าปริพาชก ด้วยอาการ อย่างไร ข้าแต่พระผู้พระภาคเจ้า พระองค์ อันข้าพระองค์ทูลถามแล้ว ขอจงตรัสพยา กรณ์แก่ข้าพระองค์เถิด. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสพยากรณ์ว่า ดูก่อนสภิยะ บัณฑิตกล่าวบุคคลผู้ฟังแล้ว รู้ยิ่ง ธรรมทั้งมวล ครอบงำธรรมที่มีโทษและไม่ มีโทษอะไร ๆ อันมีอยู่ในโลกเสียได้ ไม่มี ความสงสัย หลุดพ้นแล้ว ไม่มีทุกข์ในธรรม มีขันธ์และอายตนะเป็นต้นทั้งปวง ว่า ผู้ สมบูรณ์ด้วยสุตะ. บุคคลนั้นรู้แล้ว ตัดอาลัย (และ) อาสวะได้แล้ว ย่อมไม่เข้าถึงการนอนใน ครรภ์ บรรเทาสัญญา ๓ อย่าง และเปือกตม คือ กามคุณแล้ว ย่อมไม่มาสู่กัป บัณฑิต กล่าวว่า เป็นอริยะ. ผู้ใดในศาสนานี้ เป็นผู้บรรลุธรรม ที่ควรบรรลุเพราะจรณะ เป็นผู้ฉลาด รู้ธรรม
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka