พระไตรปิฎก

ทุกข์ย่อมเกิดแก่ผู้นั้นยิ่งขึ้น และสรีระของ ผู้นั้นก็จะซูบซีด. บุคคลผู้เบียดเบียนตนเอง ย่อมเป็น ผู้ซูบผอม มีผิวพรรณเศร้าหมอง สัตว์ทั้ง- หลายผู้ละไปแล้ว ย่อมรักษาตนไม่ได้ด้วย ความรำพันนั้น การรำพันไร้ประโยชน์. คนผู้ทอดถอนใจของบุคคลผู้ทำกาละ แล้ว ยังละความเศร้าโศกไม่ได้ ตกอยู่ใน อำนาจแห่งความเศร้าโศก ย่อมถึงทุกข์ยิ่ง ขึ้น. ท่านจงเห็นคนแม้เหล่าอื่นผู้เตรียม จะดำเนินไปตามยถากรรม (และ) สัตว์ ทั้งหลายในโลกนี้ ผู้มาถึงอำนาจแห่งมัจจุ แล้ว กำลังพากันดิ้นรนอยู่ทีเดียว. ก็สัตว์ทั้งหลายย่อมสำคัญด้วยอาการ ใด ๆ อาการนั้น ๆ ย่อมแปรเป็นอย่างอื่นไป ในภายหลัง ความพลัดพรากกันเช่นนี้ย่อม มีได้ ท่านจงดูสภาพแห่งโลกเถิด. มาณพแม้จะพึงเป็นอยู่ร้อยปีหรือยิ่ง กว่านั้น ก็ต้องพลัดพรากจากหมู่ญาติ ต้อง ละทิ้งชีวิตไว้ในโลกนี้.