Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 53 หน้าที่ 383

เล่ม มมร. 53 หน้า 383 ข้อ 399
วนเวียนไปในอารมณ์ภายนอก ความตรึกเช่นนี้ของเรา จักสำเร็จเมื่อไรหนอ. เมื่อไรหนอ เราจึงจักได้ถือเอาซึ่งศาสตราอันสำเร็จ ด้วยปัญญา มีเดชานุภาพมากของฤาษี คือพระพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้าและพระอริยสาวก แล้วหักรานเสีย ซึ่งกิเลสมารพร้อมทั้งเสนาโดยเร็วพลัน เหนือเถรอาสน์ มีลีลาศดังราชสีห์ ความตรึกเช่นนี้ของเราจักสำเร็จ เมื่อไรหนอ. เมื่อไรหนอ นักปราชญ์มีพระพุทธเจ้าเป็นต้น ผู้มี ความหนักแน่นในธรรม ผู้คงที่ มีปกติเห็นตามความเป็น จริง มีอินทรีย์อันชนะแล้ว จักเห็นว่าเราบำเพ็ญเพียร ความตรึกเช่นนี้ของเราจักสำเร็จเมื่อไรหนอ. เมื่อไรหนอ ความเกียจคร้าน ความหิวระหาย ลม แดด เหลือบ ยุง และสัตว์เสือกคลานทั้งหลายจึงจักไม่ เบียดเบียนเรา ตามซอกเขา ข้อนั้นเป็นความประสงค์ ของเรา ความตรึกเช่นนี้ของเราจักสำเร็จเมื่อไรหนอ. เมื่อไรหนอ เราจึงจักเป็นผู้มีจิตมั่นคง มีสติ ได้บรรลุ อริยสัจ ๔ ที่เห็นได้แสนยาก อันพระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้ทรงแสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ ทรงทราบแล้วด้วยปัญญา ความตรึกเช่นนี้ของเราจักสำเร็จเมื่อไรหนอ. เมื่อไรหนอ เราจึงจักประกอบด้วยความสงบระงับ จากเครื่องเร่าร้อนใจในเพราะรูป เสียง กลิ่น รส โผฏ-
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka