พระไตรปิฎก

ฉักกนิบาต ๑. ปัญจสตาปฏาจาราเถรีคาถา [๔๕๑] พระปฏาจาราเถรีกล่าวอบรมพระเถรี ๕๐๐ รูป ทีละคนว่า ท่านไม่รู้ทางของสัตว์ใด ซึ่งมาแล้วหรือไปแล้ว เหตุไฉน ท่านจึงร้องไห้ถึงสัตว์ที่มาแล้วนั้นว่า บุตร ของเรา. ส่วนท่านรู้ทางของสัตว์นั้น ผู้มาแล้วหรือไปแล้ว จึงไม่เศร้าโศกถึงสัตว์นั้นเลย เพราะว่าสัตว์ทั้งหลาย มีอย่างนี้เป็นธรรมดา. สัตว์อันเขามิได้เชื้อเชิญก็มาจากที่นั้น เขามิได้ อนุญาตก็ไปจากที่นี้. เขามาจากที่ไหนกันแน่หนอ อยู่ได้ ๒-๓ วัน ก็ไปแล้วสู่ทางอื่นจากที่นี้ก็มี กำลังไปสู่ทางอื่นจากที่ นั้นก็มี เขาละ [ตาย] ไปแล้ว ท่องเที่ยวอยู่โดยรูป ของมนุษย์ จักไปก็มี เขามาอย่างใด ก็ไปอย่างนั้น จะคร่ำครวญเพราะเหตุนั้นไปทำไม. พระปัญจสตาปฏาจาราเถรี กล่าวเฉพาะทีละรูปว่า แม่เจ้าช่วยถอนความโศกศัลย์ของข้าพเจ้า ซึ่ง แอบอยู่ในหัวใจ เห็นได้ยากออกได้แล้ว แม่เจ้าช่วย