Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 54 หน้าที่ 207

เล่ม มมร. 54 หน้า 207 ข้อ 451
บรรเทาความโศกถึงบุตรของข้าพเจ้า ซึ่งถูกความโศก ครอบงำไว้. วันนี้ ข้าพเจ้านั้น ถอนความโศกศัลย์ได้แล้ว หายอยาก ดับสนิทแล้ว ข้าพเจ้าขอถึงพระมุนี- พุทธเจ้า ทั้งพระธรรม และพระสงฆ์เป็นสรณะ. จบ ปัญจสตาปฏาจาราเถรีคาถา อรรถกถาฉักกนิบาต ๑. อรรถกถาปัญจสตมัตตาเถรีคาถา๑ ในฉักกนิบาต คาถาว่า ยสฺส มคฺคํ น ชานาสิ เป็นต้น เป็น คาถาของพระปัญจสตมัตตาเถรี มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้. หญิงแม้เหล่านั้น บำเพ็ญบารมีมาในพระพุทธเจ้าพระองค์ก่อน ๆ สั่ง สมกุศล ซึ่งเป็นอุปนิสัยแห่งพระนิพพานมาในภพ ๆ นั้น มีธรรมเครื่องปรุง แต่งวิโมกข์อันสร้างสมมาโดยลำดับ ในพุทธุปบาทกาลนี้ ก็เกิดในเรือนครอบครัว นั้น ๆ เติบโตเป็นสาวแล้ว มารดาบิดาก็จัดให้มีสามี ได้บุตรหลายตนใน ตระกูลนั้น ๆ เมื่ออยู่ครองเรือน มีบุตรก็ตายหมด เพราะพวกเขามีชาติ เสมอกัน ทำกรรมมาเหมือนกัน ถูกความเศร้าโศกถึงบุตรครอบงำแล้ว เข้า ไปหาพระปฏาจาราเถรี ไหว้แล้วก็นั่งบอกถึงเหตุแห่งความเศร้าโศกของตน. พระเถรี เมื่อบรรเทาความโศกของหญิงเหล่านั้น จึงแสดงธรรมด้วยคาถา ๔ คาถาเหล่านี้ว่า ๑. บาลีว่า ปัญจสตาปฏาจาราเถรีคาถา.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka