Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 54 หน้าที่ 220

เล่ม มมร. 54 หน้า 220 ข้อ 453
ด้วยกรรมที่ทำดีแล้วนั้น และด้วยการตั้งใจไว้ ชอบ ข้าพเจ้าละกายมนุษย์แล้วได้เข้าถึงสวรรค์ชั้น ดาวดึงส์ จุติจากสวรรค์ชั้นดาวดึงส์แล้วไปชั้นยามา จุติจากชั้นยามาแล้วไปชั้นดุสิต จุติจากชั้นดุสิตแล้วไป ชั้นนิมมานรดี จุติจากชั้นนิมมานรดีแล้วไปชั้นปรนิม- มิตวสวัตดี เพราะอำนาจบุญกรรมนั้น ข้าพเจ้าเกิด ในภพใด ๆ ก็ได้เป็นพระอัครมเหสีของพระราชาใน ภพนั้น ๆ ข้าพเจ้าจุติจากภพนั้น แล้วมาเกิดเป็นมนุษย์ ได้เป็นพระอัครมเหสีของพระเจ้าจักรพรรดิ และเป็น มเหสีของพระเจ้าเอกราชเหนือปฐพีมณฑล เสวยทิพย- สมบัติและมนุษย์สมบัติ มีความสุขทุกภพ ท่องเที่ยว ไปหลายกัป ในกัปที่ ๙๑ นับแต่กัปนี้ พระพุทธเจ้า พระนามว่าวิปัสสี เป็นผู้นำโลก ทรงงดงามน่าชม ทรงเห็นแจ่มแจ้วในสรรพธรรม เสด็จอุบัติแล้ว. ข้าพเจ้าเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้า ผู้นำโลก ทรงฝึก คนที่ควรฝึกพระองค์นั้น ได้ฟังธรรมอันประณีตแล้ว ออกบวชไม่มีเรือน ประพฤติพรหมจรรย์ในศาสนา ของพระพุทธวีระพระองค์นั้นอยู่หมื่นปี ประกอบความ เพียร เป็นพหูสูตฉลาดในปัจจยาการ แกล้วกล้าใน จตุราริยสัจ มีปัญญาละเอียด แสดงธรรมได้วิจิตร ปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธเจ้า.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka