Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 54 หน้าที่ 234

เล่ม มมร. 54 หน้า 234 ข้อ 455
บาทคาถาว่า สาเกเต อญฺชนํ วนํ ความว่า เราเข้าไปยังวิหาร ในป่าอัญชนวัน ในนครสาเกต. บทว่า โลกปชฺโชตํ ได้แก่ เป็นแสงสว่างของโลกโดยแสงสว่างคือ ญาณ. บทว่า ผุสยึ คือ ถูกต้องแล้ว อธิบายว่าได้บรรลุอมตธรรมนั้น. คำที่เหลือ มีนัยที่กล่าวมาแล้วทั้งนั้น. จบอรรถกถาสุชาตาเถรีคาถา ๕. อโนปมาเถรีคาถา [๔๕๕] พระอโนปมาเถรี กล่าวคาถาเป็นอุทานว่า ข้าพเจ้าเกิดในตระกูลสูง ที่มีสิ่งของเครื่องปลื้ม ใจมาก มีทรัพย์มาก สมบูรณ์ด้วยผิวพรรณสัณฐาน และรูป เป็นธิดาของเมฆีเศรษฐี เป็นผู้อันพระราช- บุตรปรารถนา อันพวกบุตรเศรษฐีหมายปองกัน อิสร- ชนมีพระราชกุมารเป็นต้น พากันส่งทูตไปขอต่อบิดา ของข้าพเจ้าว่า จงให้อโนปมาแก่เรา อโนปมาธิดา ของท่านนั้นมีค่าตัวเท่าใด เราจักให้เงินและทอง เป็น ๘ เท่าของค่าตัวนั้น. ข้าพเจ้าได้พบพระพุทธเจ้า ผู้ประเสริฐสุดใน โลก ไม่มีผู้อื่นยิ่งไปกว่า ได้ถวายบังคมพระยุคลบาท ของพระองค์ เข้าไปเฝ้า นั่ง ณ ที่สมควรส่วนหนึ่ง.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka