พระไตรปิฎก

กามบรรลุอจลบท บทที่ไม่หวั่นไหวแล้ว ก็ไม่มีใครจะรู้ ได้ฉันนั้น เพราะฉะนั้น เธอทั้งหลายจงมีตนเป็นที่พึ่ง มีสติปัฏฐานเป็นทางดำเนินเถิด เธอทั้งหลายอบรม โพชฌงค์ ๗ ประการแล้ว จักทำที่สุดแห่งทุกข์ได้. ทราบว่า พระมหาปชาบดีโคตมีภิกษุณีได้ตรัสคาถาเหล่านี้ ด้วยประ การฉะนี้แล. จบ อรรถกถามหาปชาบดีโคตมีเถรีคาถา ๗. คุตตาเถรีคาถา [๔๕๗] พระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงประทานโอวาทโปรดข้าพเจ้าว่า ดูก่อนคุตตา การละบุตร สมบัติและของรักออก บวช เพื่อประโยชน์แก่นิพพานอันใด เธอจงพอกพูน นิพพานอันนั้นเนือง ๆ เถิด เธออย่าตกอยู่ในอำนาจ จิตนะ สัตว์ทั้งหลาย ผู้ไม่รู้แจ้ง ถูกจิตลวงแล้ว พา กันท่องเที่ยวไปสู่ชาติสงสารนี้ใช่น้อย ก็ไม่รู้. ดูก่อนภิกษุณี เธอจงละขาดสังโยชน์อันเป็น ส่วนเบื้องต่ำเหล่านี้ คือ กามฉันทะ พยาบาท สักกาย- ทิฏฐิ สีลัพพตปรามาส และวิจิกิจฉา เป็นที่ครบ ๕ เธออย่า สีลัพพตมาสู่กามอีกนะ เธอจงละเว้นราคะ มานะ อวิชชา อุทธัจจะ และตัดสังโยชน์ทั้งหลายเสียแล้ว ก็ จักทำที่สุดทุกข์ได้ เธอทำชาติสงสารให้สิ้นไปแล้ว กำหนดรู้ภพใหม่ หมดความทะยานอยาก จักเป็นผู้สงบ ระงับ เที่ยวไปในปัจจุบัน. จบคุตตาเถรีคาถา