พระไตรปิฎก

๘. วิชยาเถรีคาถา [๔๕๘] พระวิชยาเถรี กล่าวคาถาเป็นอุทานว่า ข้าพเจ้ายังทำจิตให้อยู่ในอำนาจไม่ได้ จึงไม่ได้ ความสงบใจ ออกจากที่อยู่ ไปข้างนอก ๔-๕ ครั้ง ข้าพเจ้าก็เข้าไปหาพระเขมาเถรีไต่ถามโดยเคารพ. ท่านได้แสดงธรรม คือ ธาตุ อายตนะ อริย- สัจ ๔ อินทรีย์ พละ โพชฌงค์ อัฏฐังคิกมรรคโปรด ข้าพเจ้า เพื่อบรรลุประโยชน์อันสูงสุด. ข้าพเจ้าฟังคำของท่านแล้ว กระทำตามคำสั่ง สอน ในปฐมยามแห่งราตรีนั้น ก็รู้ปุพเพนิวาสญาณ ในมัชฌิมยามแห่งราตรี ก็ชำระทิพยจักษุได้หมดจด ในปัจฉิมยามแห่งราตรีก็ได้อาสวักขยญาณ ทำลาย กองแห่งความมืดได้. ครั้งนั้น ข้าพเจ้ามีปีติและสุขแผ่ไปทั่วกาย ใน ราตรีที่ครบ ๗ ข้าพเจ้าทำลายกองแห่งความมืดแล้วจึง เหยียดเท้าออกได้. จบวิชยาเถรีคาถา