Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 54 หน้าที่ 311

เล่ม มมร. 54 หน้า 311 ข้อ 464
ด้วยกรรมที่ทำมาดีเหล่านั้น และด้วยการตั้งใจ ไว้ชอบ ข้าพเจ้าละกายมนุษย์แล้วก็ไปสู่สวรรค์ชั้น ดาวดึงส์. พระพุทธเจ้าพระนามว่ากัสสป เป็นพราหมณ์ผู้ มียศมาก เป็นยอดของศาสดาทั้งหลาย ทรงอุบัติใน ภัทรกัปนี้. ครั้งนั้น พระเจ้ากาสีพระนามว่า กิกิ เป็นจอม นรชนในกรุงพาราณสีราชธานี ทรงเป็นอุปฐาก พระพุทธเจ้าผู้ทรงแสวงคุณยิ่งใหญ่. ข้าพเจ้าเป็นพระราชธิดาองค์ที่ ๕ ของพระเจ้า กาสีพระองค์นั้น ปรากฏพระนามว่าธัมมา ฟังธรรม ของพระชินเจ้าผู้เลิศ ชอบใจการบรรพชา. ครั้งนั้น พระชนกของพวกข้าพเจ้าไม่ทรง อนุญาต พวกข้าพเจ้าจึงอยู่ในพระราชมณเฑียรไม่ เกียจคร้าน บำเพ็ญโกมาริพรหมจรรย์มา ๒๐,๐๐๐ ปี เป็นพระราชธิดา ผู้อยู่ในความสุข บันเทิงยินดี เป็นนิตย์ในการบำรุง พระพุทธเจ้า เป็นพระราธิดา ๗ พระองค์คือ สมณี สมณคุตตา ภิกขุณี ภิกขุทา- สิกา ธัมมา สุธัมมา และสังฆทาสิกา ที่ครบ ๗. บัดนี้ ก็คือ เขมา อุบลวรรณา ปฏาจารา กุณฑลา [กุณฑลเกสา] ข้าพระองค์ ธรรมทินนา วิสาขา ที่ครบ ๗.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka