พระไตรปิฎก

พระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้นำ ทรงยกย่องภิกษุณีผู้มี ความละอาย ผู้คงที่ ฉลาดในสมาธิและฌานว่าเป็นเลิศ ของเหล่าภิกษุณีผู้มีฤทธิ์. ครั้งนั้น ข้าพระองค์มีจิตยินดีตาม จำนงหวัง ตำแหน่งนั้น จึงนิมนต์พระทศพลผู้นำโลก พร้อมทั้ง พระสงฆ์ให้เสวย ๗ วัน ถวายจีวรแด่พระศาสดา ถือ พวงมาลัย ๗ พวง มีกลิ่นเหมือนดอกอุบล วางไว้ แทบเบื้องพระบาทพระศาสดา บูชาพระญาณ หมอบ ด้วยเศียรเกล้าลงที่พระบาท ได้กราบทูลคำนี้ว่า ข้าแต่พระมหาวีระมุนีผู้นำ ภิกษุณีเช่นใด ทรง ยกย่องแล้ว ในกัปที่ ๘ นับแต่กัปนี้ไป ข้าพระองค์ จักเป็นภิกษุณีเช่นนั้น ถ้าความปรารถนาสำเร็จ. ครั้งนั้น พระศาสดาตรัสกะข้าพระองค์ว่า ดูก่อน แม่นาง เจ้าเป็นคนประเสริฐ ในอนาคตกาลจะได้ มโนรถความปรารถนานั้น. แสนกัปนับแต่กัปนี้ไป พระพุทธเจ้าพระนามว่า โคดมโดยพระโคตร ทรงสมภพในราชสกุลพระเจ้า- โอกกากราช จักเป็นศาสดาในโลก. เจ้าจะมีรูปสวย มียศ มีนามว่าอุบลวรรณา จักเป็น ทายาทในธรรมของพระองค์ เป็นโอรสถูกเนรมิตโดย ธรรม จักเป็นผู้ชำนาญในอภิญญา กระทำตามคำสอน ของพระศาสดา สิ้นอาสวะทุกอย่าง จักเป็นสาวิกา ของพระศาสดา.