Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 54 หน้าที่ 333

เล่ม มมร. 54 หน้า 333 ข้อ 465
ข้าพระองค์จุติจากนั้นแล้ว ก็มาถึงนันทนวัน อุทยานสวรรค์ชั้นไตรทศ [ดาวดึงส์] ข้าแต่พระมหา วีระ ข้าพระองค์เสวยสุขและทุกข์ ท่องเที่ยวไปในภพ น้อยใหญ่ ยอมสละชีวิต ก็เพื่อประโยชน์ของพระองค์. ข้าแต่พระมหาวีระ ผู้มีปัญญา ผู้ทรงความรุ่ง- โรจน์ ข้าพระองค์เป็นธิดาของพระองค์ กรรมที่ทำ ยากเป็นอันมาก และกรรมที่ทำได้แสนยาก ข้าพระ- องค์ก็ทรงทำแล้ว. พระราหุลและข้าพระองค์เกิดในสมภพเดียวกัน มีใจประกอบด้วยสมานฉันท์ตลอดหลายร้อยชาติเป็น อันมาก บังเกิดร่วมกัน และแม้แต่ชาติเดียวกัน เมื่อถึงภพสุดท้าย แม้เราทั้งสองก็มีสมภพต่างกัน ข้าแต่พระมหามุนี พระองค์ทรงชี้แจงความ ประชุมของพระชินพุทธเจ้าผู้เลิศพระองค์ก่อน ๆ ทรง ชี้แจงกุศลบารมีเป็นอันมากของข้าพระองค์ ก็เพื่อ ประโยชน์ของพระองค์ ข้าแต่พระมหามุนี กุศลกรรมอันใด ข้าพระองค์ บำเพ็ญแล้ว ขอโปรดทรงระลึกถึงกุศลธรรมอันนั้น งดเว้นอภัพพฐาน ห้ามกันอนาจารได้ ข้าแต่พระมหา วีระ ข้าพระองค์ยอมสละชีวิตก็เพื่อประโยชน์ของ พระองค์ ทุกข์มีมากอย่าง และสมบัติก็มีมากอย่าง อย่างนี้.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka