Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 54 หน้าที่ 376

เล่ม มมร. 54 หน้า 376 ข้อ 468
สมณะเหล่านั้น หลีกออกจากหมู่บ้านใดไปก็ไม่ เหลียวดูอย่างกังวลในหมู่บ้านนั้น ไม่มีเยื่อใยไปเลย เพราะเหตุนั้น เหล่าสมณะจึงเป็นที่รักของลูก. สมณะเหล่านั้น ไม่เก็บสะสมข้าวไว้ในฉาง ไม่ เก็บไว้ในหม้อ ไม่เก็บไว้ในกระเช้า แสวงหาแต่อาหาร สำเร็จรูปเพราะเหตุนั้น เหล่าสมณะจึงเป็นที่รักของลูก. สมณะเหล่านั้น ไม่รับเงิน ไม่รับทอง ไม่รับ รูปิยะ ยังชีวิตให้เป็นไปด้วยปัจจัยที่เกิดขึ้นเฉพาะหน้า เพราะเหตุนั้น เหล่าสมณะจึงเป็นที่รักของลูก. สมณะเหล่านั้น บวชมาแต่สกุลต่าง ๆ กัน ชน บทต่าง ๆ กัน ก็รักซึ่งกันและกัน เพราะเหตุนั้น เหล่าสมณะจึงเป็นที่รักของลูก. บิดาพูดกะข้าพเจ้าว่า โรหิณีลูกพ่อ ลูกมีความเชื่อความเคารพอย่าง แรงกล้า ในพระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ ลูกเกิดมาในสกุล เพื่อประโยชน์แก่พวกเราแท้หนอ ลูกรู้จักพระรัตนตรัยนั้นว่าเป็นบุญเขตอันยอดเยี่ยม สมณะเหล่านั้น คงจะรักทักษิณาทานของเราบ้างนะลูก เพราะว่ายัญคือบุญที่ตั้งไว้ในสมณะเหล่านั้น คงจักมี ผลไพบูลย์แก่พวกเราแน่. ข้าพเจ้าจึงกล่าวกะบิดาว่า ถ้าพ่อท่านกลัวทุกข์ พ่อท่านไม่รักทุกข์ ก็ขอพ่อ ท่านถึง พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์เช่นนั้นเป็น
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka