พระไตรปิฎก

ข้าพเจ้ากล่าวว่า ข้าแต่ท่านกาฬะ [ท่านอุปกะผิวดำ] มาสิ กลับมาเถิด จงบริโภความเหมือนแต่ก่อน จาปาและ เหล่าญาติของจาปายอมอยู่ใต้อำนาจท่านแล้ว. ท่านอุปกะกล่าวว่า ดูก่อนจาปา เจ้าจะกล่าวคำรักเช่นใดเป็น ๔ เท่า จากคำนี้แก่เรา คำรักเช่นนั้น จะพึงโอฬารสำหรับ บุรุษผู้ร่านรักในเจ้าเท่านั้น ดอกนะ. ข้าพเจ้ากล่าวว่า ข้าแต่ท่านกาฬะ เพราะเหตุไร ท่านจึงละทิ้ง จาปาซึ่งสะสวย มีเรือนร่างงามดั่งต้นคนทาบานสะพรั่ง บนยอดเขา ดังเครือทับทิมที่ดอกบานแล้ว ดังต้นแค ฝอยบนเกาะ ผู้มีร่างไล้ด้วยจันทน์แดง นุ่งห่มผ้าชั้น เยี่ยมของแคว้นกาสีไปเสียเล่า. ท่านอุปกะกล่าวว่า เจ้าจักตามเบียดเบียนเราด้วยรูปที่ตกแต่ง เหมือน อย่างพรานนก ประสงค์จะตามเบียดเบียนนกไม่ได้ ดอกนะ. ข้าพเจ้ากล่าวว่า ข้าแต่ท่านกาฬะ ผลคือลูกของเรานี้ ท่านก็ทำ ให้เกิดมาแล้ว เพราะเหตุไร ท่านจึงจะละทิ้งจาปาซึ่ง มีลูกไปเสียเล่า.