พระไตรปิฎก

๔. สุนทรีเถรีคาถา [๔๗๐] พระสุนทรีเถรี ได้กล่าวอุทานคาถา แสดงข้อความตั้งแต่ บิดากล่าวเป็นต้นไปว่า สุชาตพราหมณ์ถามพระวาสิฏฐีเถรีว่า ข้าแต่ท่านแม่เจ้าวาสิฏฐี แต่ก่อน แม่เจ้ากินลูก ๆ ที่ตาย ไปแล้ว แม่เจ้าต้องเดือดร้อนอย่างหนัก วันนี้ พราหมณีนั้นกินลูกหมดทั้งร้อยคน เพราะเหตุไร จึง ไม่เดือดร้อนหนักหนาเล่า. พระวาสิฏฐีเถรีตอบว่า ดูก่อนท่านพราหมณ์ ลูกร้อยคนและหมู่ญาติ ร้อยคน เรากับท่านก็กินกันมามากแล้ว ในอดีตภาค เรานั้นรู้ธรรมที่ชาติและชราแล่นออกไปแล้วจึงไม่เศร้า โศก ไม่ร้องไห้และไม่เดือดร้อนเลย. สุชาตพราหมณ์ถามว่า ข้าแต่แม่ท่านวาสิฏฐี น่าอัศจรรย์จริงหนอที่แม่- เจ้ากล่าววาจาเช่นนี้ ก็แม่เจ้ารู้ธรรมของใครเล่าจึง กล่าววาจาเช่นนี้. พระวาสิฏฐีเถรีตอบว่า ดูก่อนท่านพราหมณ์ ในกรุงมิถิลา พระสัม- พุทธเจ้าพระองค์นั้น ทรงแสดงธรรมโปรดหมู่สัตว์