Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 54 หน้าที่ 416

เล่ม มมร. 54 หน้า 416 ข้อ 471
อนึ่ง เงินทองนี้ ทำให้เกิดความโลภ ความ มัวเมา ความลุ่มหลง ความติดดังเครื่องผูก มีภัย มี ความคับแค้นมาก เงินทองนั้นไม่ตั้งอยู่ยั่งยืนเลย. นรชนเป็นอันมาก ประมาทมีใจเศร้าหมองแล้ว เพราะเงินทองเท่านี้ จึงต้องเป็นศัตรู วิวาทบาดหมาง กันและกัน. การถูกฆ่า การถูกจองจำ การต้องโทษมีตัดมือ เป็นต้น ความเสื่อมเสีย ความเศร้าโศกพิไรรำพัน ความพินาศเป็นอันมาก ของนรชนที่ตกอยู่ในกาม ทั้งหลาย ก็มองเห็นกันอยู่. ท่านทั้งหลายเป็นญาติก็เหมือนศัตรู เพราะเหตุ ไรท่านทั้งหลายจึงชักจูงประกอบเรานั้นไว้ในกามทั้ง- หลาย จงรู้กันเถิดว่าเราเห็นภัยในกามทั้งหลายจึงบวช. อาสวะทั้งหลาย ไม่ใช่หมดสิ้นไปเพราะเงินทอง ดอกนะ กามทั้งหลายเป็นอมิตร เป็นผู้ฆ่า เป็นศัตรู เป็นดั่งลูกศรเสียบไว้. ท่านทั้งหลายเป็นญาติ ก็เหมือนศัตรูเพราะเหตุไร จึงชักจูงประกอบเรานั้นไว้ในกามทั้งหลาย จงรู้เถิดว่า เราบวชศีรษะโล้นครองผ้าสังฆาฏิแล้ว. ก่อนข้าวที่ต้องไปยืนที่เรือนทุก ๆ หลัง ได้มา การเที่ยวขอเขา ผ้าบังสุกุลจีวร และบริขารที่อาศัย ของนักบวชผู้ไม่มีเรือน นี่แลเป็นของเหมาะสำหรับ เรา.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka