พระไตรปิฎก

๕. สุภากัมมารธิดาเถรีคาถา [๔๗๑] พระสุภากัมมารธิดาเถรี ได้กล่าวคาถาเหล่านี้ว่า เพราะเหตุที่แต่ก่อน ข้าพเจ้ายังสาว นุ่งห่มผ้า อันสะอาด ได้ฟังธรรม ข้าพเจ้านั้นไม่ประมาท ก็ได้ ตรัสรู้สัจธรรม ฉะนั้น ข้าพเจ้าจึงไม่ยินดีอย่างยิ่งใน กามทั้งปวง เห็นภัยในสักกายะ [ปัญจขันธ์] กระหยิ่มเฉพาะ เนกขัมมะ [การบวช] เท่านั้น. ข้าพเจ้าละหมู่ญาติ ทาสและกรรมกร บ้าน และไร่นา ความมั่งคั่ง และรมณียะสิ่งที่น่ารื่นรมย์ ที่ เขาบันเทิงกันนักหนา. ข้าพเจ้าละสมบัติไม่ใช่น้อย ออกบวชด้วย ศรัทธาอย่างนี้ในพระสัทธรรม ที่พระพุทธเจ้าทรง ประกาศดีแล้ว. ข้อที่ละทิ้งเงินทองเสียแล้ว กลับมายึดเงินทอง นั้นอีก ไม่สมควรแก่ข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้า ปรารถนาแต่ความไม่กังวลห่วงใย ผู้ใดละทิ้งเงินทอง แล้วกลับมายึดเงินทองนั้นไว้อีก ผู้นั้นจะโงหัวขึ้นมา ได้อย่างไร ในระหว่างบัณฑิตทั้งหลายเงินและทองไม่มี เพื่อสันติความสงบสำหรับผู้นั้น เงินทองนั้นก็ไม่สม- ควรแก่สมณะ เงินทองนั้น ก็มิใช่อริยทรัพย์.