Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 54 หน้าที่ 460

เล่ม มมร. 54 หน้า 460 ข้อ 473
ในกรุงอุชเชนี ราชธานีแห่งแคว้นอวันตี บิดา ของข้าพเจ้าเป็นเศรษฐี ผู้มีศีล ข้าพเจ้าเป็นธิดาคน เดียวของท่าน จึงเป็นที่รักที่โปรดปรานและเอ็นดู. ครั้งนั้น พวกคนสนิทที่มีตระกูลสูง มาจากเมือง สาเกตบอกว่า เศรษฐีมีทรัพย์มากขอข้าพเจ้า บิดาจึง ให้ข้าพเจ้าเป็นสะใภ้ของเศรษฐีนั้น. ข้าพเจ้าต้องเข้าไปทำความนอนน้อม ด้วยเศียร เกล้า ไหว้เท้าเช้าเย็น ต่อแม่ผัวและพ่อผัวตามวิธีที่ ถูกสั่งสอนไว้. ข้าพเจ้าเห็นพี่น้องคนใกล้เคียง แม้แต่คนสนิท เพียงคนเดียวของสามีข้าพเจ้า ข้าพเจ้าก็หวาดกลัว ต้องให้ที่นั่งเขา. ข้าพเจ้าต้องรับรองเขาด้วยข้าวน่าของเคี้ยว แก่ผู้ ที่เข้าไปนั้น นำเข้าไปและให้ของที่สมควรแก่เขา. ข้าพเจ้าบำรุงตามเวลา เข้าเรือนไปที่ประตูต้อง ล้างมือเท้า ประนมมือเข้าไปหาสามี. ข้าพเจ้าต้องถือหวี เครื่องลูบไล้ ยาหยอดตา และกระจกแต่งตัวให้สามีเองทีเดียวเหมือนหญิงรับใช้. ข้าพเจ้าหุงข้าวต้มแกงเอง ล้างภาชนะเอง ปรน- นิบัติสามีเสมือนมารดาปรนนิบัติบุตรคนเดียวฉะนั้น. ข้าพเจ้าจงรักภักดี ทำหน้าที่ครบถ้วน เลิกมานะ ถือตัว ขยันไม่เกียจคร้าน มีศีลอย่างนี้ สามีก็ยังเกลียด.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka