พระไตรปิฎก

สามีนั้นบอกบิดามารดาว่า ฉันลาไปละ ฉันไม่ ขออยู่ร่วมกับอิสิทาสี ทั้งจะไม่ยอมอยู่ร่วมเรือนหลัง เดียวกันด้วย. บิดามารดาเขากล่าวว่า อย่าพูดเช่นนี้สิลูก อิสิ- ทาสีเป็นคนฉลาด สามารถ ขยันไม่เกียจคร้าน ทำไม ไม่ชอบใจเล่าลูกเอ๋ย. เขาตอบว่า อิสิทาสีไม่ได้เบียดเบียนดอกจ้ะ แต่ ฉันไม่อยากอยู่ร่วมกับอิสิทาสี ฉันเกลียด ฉันพอแล้ว ฉันขอลาไปละ. แม่ผัวพ่อผัวฟังคำบุตรนั้นแล้ว ได้ถามข้าพเจ้า ว่า เจ้าทำผิดอะไรต่อเขา จึงถูกเขาทอดทิ้ง จงพูด ไปตามจริงสิ. ข้าพเจ้าตอบว่า ข้าพเจ้าไม่ได้ทำผิดอะไร ไม่ ได้เบียดเบียนเขา ทั้งไม่ได้พูดคำหยาบคาย ข้าพเจ้า หรือจะทำสั่งที่สามีเกลียดข้าพเจ้าได้เล่า แม่เจ้า. บิดามารดาของเขานั้น เสียใจ เป็นทุกข์ หวัง ทะนุถนอมบุตร จึงนำข้าพเจ้าส่งกลับไปเรือนบิดา ข้าพเจ้ากลายเป็นแม่หม้ายสาวสามีร้างไป ภายหลังบิดา ของข้าพเจ้าได้ยกข้าพเจ้าให้กุลบุตร ผู้มั่งคั่งน้อยกว่า สามีคนแรกครึ่งหนึ่ง ซึ่งเศรษฐีได้ข้าพเจ้าไป ข้าพเจ้า อยู่ในเรือนสามีคนที่สองนั้นได้เดือนเดียว ต่อมา เขา ก็ขับข้าพเจ้า ผู้ปรนนิบัติดุจทาสี ผู้ไม่คิดประทุษร้าย พรั่งพร้อมด้วยศีล.