พระไตรปิฎก

ข้าพเจ้าหุงข้าวต้มแกงเอง ล้างภาชนะเอง ปรน- นิบัติสามีเหมือนอย่างมารดาปรนนิบัติบุตรคนเดียว- ฉะนั้น. ข้าพเจ้าจงรักภักดี ทำหน้าที่ครบถ้วน เลิก มานะถือตัว ขยันไม่เกียจคร้าน มีศีลอย่างนี้ สามี ก็ยังเกลียด. สามีนั้นบอกบิดามารดาว่า ฉันลาไปละ ฉันไม่ ขออยู่ร่วมกับอิสิทาสี ทั้งจะไม่อยู่ร่วมในเรือนหลัง เดียวกันด้วย. บิดามารดาเขากล่าวว่า อย่าพูดอย่างนี้สิลูก อิสิทาสีเป็นคนฉลาด สามารถ ขยันไม่เกียจคร้าน ทำไมเจ้าไม่ชอบใจเล่าลูกเอ๋ย. เขาตอบว่า อิสิทาสีไม่ได้เบียดเบียนฉันดอกจ้ะ แต่ฉันไม่อยากอยู่ร่วมกับอิสิทาสี ฉันเกลียด ฉันพอแล้ว ฉันขอลาไปละ. แม่ผัวพ่อผัวฟังคำของบุตรนั้นแล้ว ได้ถาม ข้าพเจ้าว่า เจ้าทำผิดอะไรต่อเขา จึงถูกเขาทอดทิ้ง จง พูดไปตามจริงสิ. ข้าพเจ้าตอบว่า ข้าพเจ้าไม่ได้ทำผิดอะไร ไม่ได้ เบียดเบียนเขา ทั้งไม่ได้พูดคำหยาบคาย ข้าพเจ้าหรือ จะทำสิ่งที่สามีเกลียดข้าพเจ้าเล่าแม่เจ้า. บิดามารดาของเขานั้นเสียใจเป็นทุกข์ หวังทะนุ- ถนอมบุตร จึงนำข้าพเจ้ากลับไปเรือนบิดา ข้าพเจ้า