พระไตรปิฎก

กลายเป็นแม่หม้ายสาวสามีร่างไป ภายหลังบิดาของ ข้าพเจ้าได้ยกข้าพเจ้าให้แก่กุลบุตร ผู้มั่งคั่งน้อยกว่า สามีคนแรกครั้งหนึ่ง ซึ่งเศรษฐีได้ข้าพเจ้าไป ข้าพเจ้า อยู่ในเรือนสามีคนที่สองนั้นได้เดือนเดียว ต่อมาเขาก็ ขับข้าพเจ้า ผู้ปรนนิบัติประดุจทาสี ผู้ไม่ประทุษร้าย พรั่งพร้อมด้วยศีล. บิดาของข้าพเจ้าจึงพูดกะบุรุษผู้หนึ่ง ซึ่งฝึกคน อื่น ๆ และฝึกตนแล้ว กำลังเที่ยวขอทานอยู่ว่าเจ้าจง ทิ้งผ้าเก่าและหม้อข้าวเสียมาเป็นลูกเขยข้าเถิด. แม้บุรุษผู้นั้นอยู่ได้ครึ่งเดือน ก็พูดกะบิดาว่า โปรดคืนผ้าผืนเก่าและภาชนะขอทานแก่ข้าเถิด ข้า จะไปขอทานอีก. ครั้งนั้น บิดามารดาและหมู่ญาติของข้าพเจ้าทุก คนพูดกะคนขอทานว่า ท่านทำกิจอะไรไม่ได้ในที่นี้ รีบบอกมา เขาจักทำกิจนั้นแทนท่านเอง. เขาถูกบิดามารดาและญาติถามอย่างนี้แล้ว จึง ตอบว่า ถึงตัวข้าจะเป็นไท ก็ไม่มีประโยชน์อะไรที่ ข้าจะอยู่กับอิสิทาสี ข้าไม่ขออยู่ร่วมกับอิสิทาสี ทั้ง ไม่ขออยู่เรือนหลังเดียวกับอิสทาสี. บิดายอมปล่อยชายขอทานนั้นไป ส่วนข้าพเจ้า อยู่โดดเดี่ยวก็คิดว่า จำจะลาบิดามารดาไปตายหรือ บวชเสีย.