Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 54 หน้าที่ 472

เล่ม มมร. 54 หน้า 472 ข้อ 473
ในนครชื่อเอรกัจฉะ ข้าพเจ้าเป็นช่างทอง มี ทรัพย์มาก มัวเมาในวัยหนุ่มทำชู้กับภริยาผู้อื่น. ข้าพเจ้านั้นจุติจากโลกนั้นแล้วต้องหมกไหม้อยู่ ในนรกเป็นเวลานาน ครั้นออกจากนรกนั้นแล้ว ก็ เข้าท้องนางวานร. ข้าพเจ้าตลอดได้ ๗ วัน วานรใหญ่จ่าฝูงก็กัด อวัยวะสืบพันธุ์เครื่องหมายเพศผู้เสีย นี่เป็นผลกรรม ของข้าพเจ้าที่เป็นชู้ภริยาผู้อื่น. ข้าพเจ้าจุติจากกำเนิดวานรนั้น ตายแล้วก็ไปเข้า ท้องแม่แพะตาบอดและเป็นง่อย ในป่าแคว้นสินธพ. ข้าพเจ้าอายุได้ ๑๒ ปี พาเด็กขี่หลังไปกระแทก อวัยวะเพศ ป่วยเป็นโรคหนอนฟอน นี่เป็นผลกรรม ที่ทำชู้ภริยาผู้อื่น. ข้าพเจ้าจุติจากกำเนิดแพะแล้ว ก็เกิดในกำเนิด แม่โคของพ่อค้าโค เป็นลูกโคขนแดงดั่งน้ำครั่ง อายุ ๑๒ เดือนก็ถูกตอน. ข้าพเจ้าถูกใช้ให้ลากไถและลากเกวียน ป่วยเป็น โรคตาบอด นี้เป็นผลกรรมที่เป็นชู้ภริยาผู้อื่น. ข้าพเจ้าจุติจากกำเนิดแล้ว ก็ไปเกิดในเรือน ทาสี ณ ท้องถนน ไม่ใช่หญิงไม่ใช่ชาย นี่เป็นผล กรรมที่ทำชู้กับภริยาผู้อื่น.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka