พระไตรปิฎก

เมื่ออมตนิพพานมีอยู่ พระองค์จะทรงต้องการ อะไรด้วยกามทั้งหลายที่เร่าร้อน เพราะความยินดีกาม ทุกอย่าง อันไฟติดโพลงแล้ว ให้เดือดแล้ว ให้หวั่น ไหวแล้ว เผาให้ร้อนแล้ว. เมื่อเนกขัมมะที่ไม่มีข้าศึกมีอยู่ พระองค์ยังจะ ต้องการอะไรด้วยกามทั้งหลายที่มีข้าศึกมาก กาม ทั้งหลาย มีภัยอยู่ทั่วไปคือราชภัย อัคคีภัย อุทกภัย และอัปปิยภัย [ภัยคือคนร่วมมรดกที่ไม่ถูกกัน] ชื่อว่า มีข้าศึกมาก. เมื่อโมกขธรรมมีอยู่ พระองค์ยังจะต้องการอะไร ด้วยกามทั้งหลาย ที่มีการฆ่าการจองจำเล่า เพราะว่า การฆ่าการจองจำมีอยู่ในกามทั้งหลาย สัตว์ทั้งหลาย ผู้ใคร่กาม ย่อมเสวยทุกข์ทั้งหลาย กามทั้งหลาย เหมือนคบเพลิงที่ลุกโพงลง ย่อม ไหม้คนถือที่ไม่ยอมปล่อย เพราะว่ากามทั้งหลาย เปรียบเหมือนคบเพลิง ย่อมจะไหม้คนที่ไม่ยอมปล่อย คบเพลิง. โปรดอย่าทรงละสุขอันไพบูลย์ เพราะเหตุแห่ง กามสุขเล็กน้อยเลย อย่าทรงเป็นดุจปลากลืนเบ็ดแล้ว ต้องเดือดร้อนภายหลัง. โปรดอย่าหมุนไปหมุนมาเพราะกามทั้งหลาย ดุจ สุนัขถูกล่ามโซ่เลย เพราะกามทั้งหลาย จักทำผู้นั้น ให้เป็นเหมือนคนจัณฑาล หิวจัด ได้สุนัขก็ทำให้ พินาศได้.