Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 54 หน้าที่ 493

เล่ม มมร. 54 หน้า 493 ข้อ 474
พระนิพพานนั้น อัศจรรย์ไม่เคยมี ก็ได้มีแก่ พระนางสุเมธาราชธิดา พระสุเมธาเถรีได้พยากรณ์ ปุพเพนิวาสจริต เหมือนดังที่กล่าวในเวลาปรินิพพาน ว่า เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่า โกนาคมนะ เสด็จอุบัติในโลก เมื่อสร้างสังฆารามเสร็จใหม่ ๆ ข้าพเจ้าได้เป็นหญิง ๓ คน เป็นสหายกัน [ธนัญชานี เขมา และข้าพเจ้า] ได้ถวายวิหารทาน. ข้าพระองค์เกิดในเทวดา ๑๐ ครั้ง ๑๐๐ ครั้ง ๑,๐๐๐ ครั้ง ๑๐,๐๐๐ ครั้ง ไม่จำเป็นต้องกล่าวถึงการเกิด ในมนุษย์ ข้าพเจ้ามีฤทธิ์มากในหมู่เทวดา ไม่จำต้อง กล่าวถึงฤทธิ์ในหมู่มนุษย์ ข้าพเจ้าเป็นมเหสีนารีรัตน์ ของพระเจ้าจักรพรรดิ ผู้มีรัตนะ ๗ ประการ การสร้างอารามถวายสงฆ์ เป็นวิหารทานครั้งนั้น เป็นเหตุ เป็นแดนเกิดแห่งทิพยสมบัติ ข้อนั้นเป็นมูล เป็นการอดทนต่อการเพ่งธรรมในพระศาสนา เป็นที่ รวมบุญครั้งแรก ข้อนั้นเป็นความดับทุกข์ สำหรับ ข้าพเจ้าผู้ยินดีในธรรม. ชนเหล่าใด เชื่อพระดำรัสของพระผู้มีพระภาค- เจ้า ผู้มีพระปัญญาไม่ทราม ชนเหล่านั้นย่อมกล่าว อย่างนี้ ย่อมเบื่อหน่ายในภพ ครั้นเบื่อหน่ายแล้ว ย่อม คลายกำหนัด ดังนี้. จบ สุเมธาเถรีคาถา จบ มหานิบาต
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka