พระไตรปิฎก

พระนิพพานนั้น อัศจรรย์ไม่เคยมี ก็ได้มีแก่ พระนางสุเมธาราชธิดา พระสุเมธาเถรี ได้พยากรณ์ ปุพเพนิวาสจริต เหมือนในเวลาสุดท้ายคือเวลาปริ- นิพพานว่า เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่า โกนาคมนะ เสด็จอุบัติในโลก เมื่อสร้างสังฆารามเสร็จใหม่ ๆ ข้าพเจ้า เป็นหญิง ๓ คนเป็นสหายกัน [ธนัญชานี เขมา และ ข้าพเจ้า ได้ถวายวิหารทาน. ข้าพเจ้าเกิดในเทวดา ๑๐ ครั้ง ๑๐๐ ครั้น ๑,๐๐๐ ครั้ง ๑๐,๐๐๐ ครั้ง ไม่จำต้องกล่าวในหมู่มนุษย์ ข้าพเจ้า มีฤทธิ์มากในเทวดา ไม่จำต้องกล่าวในหมู่มนุษย์ ข้าพเจ้าเป็นมเหสีนารีรัตน์ ของพระเจ้าจักรพรรดิผู้มี รัตนะ ๗ ประการ. การสร้างอารามถวายสงฆ์เป็นวิหารทานครั้งนั้น เป็นเหตุ เป็นแดนเกิดแห่งทิพยสมบัติ ข้อนั้นเป็นมูล เป็นการอดทนเพ่งธรรมในพระศาสนา เป็นที่รวมบุญ ครั้งแรก ข้อนั้นเป็นความดับทุกข์ สำหรับข้าพเจ้าผู้ ขึ้นดีในธรรม. ชนเหล่าใดเธอพระดำรัสของพระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้มีพระบัญญัติไม่ทราม ชนเหล่านั้นย่อมกล่าวอย่างนี้ ย่อมเบื่อหน่ายในภพ ครั้นเบื่อหน่ายแล้ว ย่อมคลาย กำหนัด ดังนี้.