พระไตรปิฎก

พระศาสดาครั้น ทรงนำพระธรรมเทศนานี้ว่า มนุญฺเมว ภาเสยฺย มาด้วยประการฉะนี้แล้ว จึงทรงประชุมชาดกว่า พราหมณ์ในกาลนั้น ได้ เป็นพระอานนท์ ส่วนโคนันทิวิสาล ได้เป็นเราคือพระสัมมาสัม- พุทธเจ้าแล. จบนันทิวิสาลชาดกที่ ๘ ๙. กัณหชาดก ว่าด้วยผู้เอาการเอางาน [๒๙] ในที่ใด ๆ มีธุระหนัก ในที่ใดมีทางลุ่ม ลึก ชนทั้งหลายก็เทียมโคดำในกาลนั้นทีเดียว โคดำ นั้นก็นำเอาธุระนั้นไปได้โดยแท้. จบกัณชาดกที่ ๙ ๙. อรรถกถากัณหชาดก พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ในพระวิหารเชตวัน ทรงปรารภยมกปาฏิ- หาริย์จึงตรัสพระธรรมเทศนานี้ มีคำเริ่มต้นว่า ยโต ยโต ครุ ธุรํ ดังนี้. ยมกปาฏิหาริย์นั้นพร้อมกับการเสด็จลงจากเทวโลก จักมีแจ้งใน สรภังคชาดก เตรสนิบาต. ก็เนื้อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงกระทำยมก- ปาฏิหาริย์แล้วเสด็จอยู่ในเทวโลก ในวันมหาปวารณา เสด็จลงที่ประตูเมือง