พระไตรปิฎก

๒. ปัญจภีรุกชาดก ว่าด้วยความสวัสดี [๑๓๒ ] " เราไม่ตกอยู่ในอำนาจของพวกรากษส เพราะความเพียรมั่นคง ดำรงอยู่ในคำแนะนำ ของท่านผู้ฉลาด และความไม่หวาดหวั่นต่อภัย และความสยดสยอง สวัสดิภาพจากภัย อัน ใหญ่หลวงจึงมีแก่เรา" จบ ปัญจภีรุกชาดกที่ ๒ อรรถกถาปัญจภีรุกชาดกที่ ๒ พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหาร ทรงปรารภพระสูตร ว่าด้วยการประเล้าประโลมของมารธิดา ณ อชปาลนิโครธ ตรัสพระธรรมเทศนานี้ มีคำเริ่มต้นว่า กุสลูปเทเส ธิติยา ทฬฺหาย จ ดังนี้. ความพิสดารว่า ในกาลที่พระผู้มีพระภาคเจ้า ตรัส พระสูตรนั้น ตั้งแต่ต้นจนจบบริบูรณ์อย่างนี้ว่า :- นางตัณหา นางอรดี และนางราคา ล้วน เพริศพริ้งแพรวพราว พากันมา พระศาสดาทรง กำจัดนางเหล่านั้นไปเสีย เหมือนลมพัดปุยนุ่น