พระไตรปิฎก

๒. สันถววรรค ๑. อินทสมานโคตตชาดก ว่าด้วยการสมาคมกับสัตบุรุษ [๑๗๑] บุคคลไม่พึงทำความสนิทสนมกับบุรุษ ชั่วช้า ท่านผู้เป็นอริยะรู้ประโยชน์อยู่ ไม่พึงทำ ความสนิทสนมกับอนารยชน เพราะอนารยชน นั้น แม้อยู่ร่วมกันเป็นเวลานาน ก็ย่อมทำบาป กรรมดุจช้างผู้ทําลายล้างดาบสชื่ออินทสมาน- โคตรฉะนั้น. [๑๗๒] บุคคลพึงรู้บุคคลใดว่า ผู้นี้เช่นเดียวกับ เรา โดยศีล ปัญญา และสุตะ พึงทำไมตรีกับ บุคคลนั้นนั่นแล เพราะการสมาคมกับสัตบุรุษ นํามาซึ่งความสุขแท้. จบ อินทสมานโคตตชาดกที่ ๑ อรรถกถาสันถววรรคที่ ๒ อรรถกถาอินทสมานโคตตชาดกที่ ๑ พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวันทรงปรารภ ภิกษุว่ายากรูปหนึ่ง ตรัสพระธรรมเทศนานี้มีคำเริ่มต้นว่า