พระไตรปิฎก

๑๐. ทูตชาดก ทุกชีวิตเป็นทูตของท้อง [๓๗๙] สัตว์เหล่านี้เป็นไปในอำนาจของตัณหา ย่อมไปสู่ประเทศอันไกล หวังจะขอสิ่งของ ตามแต่จะได้ เพื่อประโยชน์แก่ท้องใด ข้าพระองค์เป็นทูตของท้องนั้น ข้าแต่ พระองค์ผู้เป็นจอมทัพ ขอพระองค์อย่าได้ ทรงพิโรธแก่ข้าพระองค์เลย. [๓๘๐] อนึ่ง มาณพทั้งหลาย ย่อมตกอยู่ใน อำนาจของท้องใด ทั้งหลายวันและกลางคืน ข้าพระองค์ก็เป็นทูตของท้องนั้น ข้าแต่ พระองค์ผู้เป็นจอมทัพ ขอพระองค์อย่าได้ ทรงพิโรธแก่ข้าพระองค์เลย. [๓๘๑] ดูก่อนพราหมณ์ เราจะให้โคสีแดง แก่ท่านสักพันตัวพร้อมทั้งโคจ่าฝูงแก่ท่าน แม้เราและสัตว์ทั้งมวลก็ชื่อว่าเป็นทูตของ ท้องทั้งสิ้น เพระฉะนั้น เราก็เป็นทูต ไฉนจะไม่ให้สิ่งของแก่ท่านผู้เป็นทูตเล่า. จบ ทูตชาดกที่ ๑๐