พระไตรปิฎก

๗. โกฏสิมพลิชาดก ว่าด้วยการระวังภัยที่ยังไม่มาถึง [๑๐๘๖] เราเอาพญานาคยาวตั้งพันวามาแล้ว ท่านทรงพญานาคนั้น และเราอยู่ได้ไม่สั่น สะท้าน. [๑๐๘๗] ดูก่อนโกฏสิมพลีเทพบุตร ก็เพราะ เหตุอะไร ? ท่าน เมื่อทรงนกตัวเล็ก ๆ นี้ ที่ มีเนื้อน้อยกว่าเรา จึงกลัวตัวสั่นสะท้านไป. [๑๐๘๘] ดูก่อนพญาครุฑ ท่านมีเนื้อเป็นภัก- ษาหาร นกตัวนี้มีผลไม้เป็นภักษาหาร นกตัวนี้ จักจิกกินลูกนิโครธ ลูกกร่าง ลูกมะเดื่อ และ ลูกโพธิ์ แล้วมาถ่ายรดลำต้นไม้ของเรา. [๑๐๘๙] ต้นไม้เหล่านั้นจะเติบโตขึ้น พวกมัน เกิดในที่อับลมไม่มีอากาศ ที่ข้างเราจักปกคลุม เรา ที่เราไม่ให้เป็นต้นไม้. [๑๐๙๐] ต้นไม้ต้นอื่น ๆ เป็นหมู่ไม้มีรากมีลำต้น ที่มีอยู่ ก็จะถูกสกุณชาติตัวนี้ทำลายไป โดย การนำพืชผลมากิน.