พระไตรปิฎก

นวกนิบาตชาดก ๑. คิชฌชาดก ว่าด้วยผู้ไม่ทำตามคำสอนย่อมพินาศ [๑๒๐๗] ทางบนยอดเขาคิชฌกูฏ มีชื่อว่าปริสัง- กุปกะมาแต่ดึกดำบรรพ์ นกแร้งเลี้ยงดูมารดา บิดาผู้ชราอยู่ที่ทางนั้น. [๑๒๐๘] โดยมากไปเที่ยวหามันข้นงูเหลือมมาให้ มารดาบิดาเหล่านั้นกิน ฝ่ายบิดารู้ว่านี้แร้งสุ- ปัตมีปีกแข็งแล้ว มีกำลังมาก มักร่อนขึ้นไป สูง เที่ยวไปไกล ๆ จึงได้กล่าวสอนลูกว่า. [๑๒๐๙] แน่ะพ่อ เมื่อใดเจ้าเห็นแผ่นดินมีทะเล ล้อมรอบกลมประหนึ่งว่ากงจักร ลอยลิบ ๆ อยู่ดุจใบบัวลอยอยู่ในน้ำ เจ้าจงรีบกลับเสีย จากที่นั้น อย่าบินต่อจากนั้นไปอีกเลย. [๑๒๑๐] นกแร้งสุปัตเป็นสัตว์มีร่างกายสมบูรณ์ มีกำลังมาก มีปีกแข็ง บินขึ้นไปถึงอากาศ เบื้องบนโดยกำลังเร็ว เมื่อเหลียวกลับมาแลดู