พระไตรปิฎก

๘. ตักกลชาดก ว่าด้วยการเลี้ยงดูบิดามารดา [๑๔๐๐] ข้าแต่พ่อ มันนก มันเทศ มันมือเสือ และ ผักทอดยอด ก็มิได้มี พ่อต้องการอะไร จึง ขุดหลุมอยู่คนเดียว ในป่ากลางป่าช้าเช่นนี้เล่า. [๑๔๐๑] แน่ะพ่อ ปู่ของเจ้าทุพพลภาพมากแล้ว ถูกกองทุกข์อันเกิดจากโรคภัยหลายอย่างเบียด- เบียน วันนี้พ่อจะฝังปู่ของเจ้านั้นเสียในหลุม เพราะพ่อไม่ปรารถนาจะให้ปู่ของเจ้ามีชีวิตอยู่ อย่างลำบากเลย. [๑๔๐๒] พ่อได้ความดำริอันลามกนี้แล้ว กระทำ กรรมอันหยาบช้าอันล่วงเสียซึ่งประโยชน์ ดู- ก่อนพ่อ เมื่อพ่อแก่ลงก็จักได้รับกรรมเช่นนี้ จากลูกบ้าง แม้ลูกเองก็จะอนุวัตรตามเยี่ยง ตระกูลนั้น จักฝังพ่อเสียในหลุมบ้าง.