พระไตรปิฎก

๑๐. กุกกุฏชาดก ว่าด้วยพ้นศัตรูเพราะรู้เท่านั้น [๑๔๒๒] บุคคลไม่พึงคุ้นเคยในคนทำบาป คน มักพูดเหลาะแหละ คนมีปัญญาคิดแต่ประ- โยชน์ตน คนแสร้งทำสงบเสงี่ยมแต่ภายนอก. [๑๔๒๓] มีคนพวก ๑ มีปกติเหมือนโคกระหาย น้ำทำทีเหมือนจะกล้ำกลืนมิตรด้วยวาจา แต่ไม่ ใช้ด้วยการงาน ไม่ควรคุ้นเคยในคนเช่นนี้. [๑๔๒๔] คนพวก ๑ เป็นคนชูมือเปล่า พัวพัน อยู่แต่ด้วยวาจา เป็นมนุษย์กระพี้ ไม่มีความ กตัญญู ไม่ควรนั่งใกล้คนเช่นนั้น. [๑๔๒๕] บุคคลไม่ควรคุ้นเคยต่อสตรีหรือบุรุษผู้ มีจิตกลับกลอก ไม่ทำความเกี่ยวข้องให้แจ้ง- ชัดด้วยเหตุต่าง ๆ. [๑๔๒๖] ไม่ควรคุ้นเคยกับบุคคล ผู้หยั่งลงสู่ กรรมอันไม่ประเสริฐ เป็นคนไม่แน่นอน กำ-