พระไตรปิฎก

อธรรมเทพบุตรได้ฟังคำนี้แล้ว ก็เป็นผู้มีศีรษะ ลงเบื้องต่ำ มีเท้าขึ้นเบื้องสุดตกลงจากรถ รำพันเพ้อว่า เราปรารถนาจะรบก็ไม่ได้รบ อธรรมเทพบุตรถูก ตัดรอนเสียแล้ว ด้วยเหตุมีประมาณเท่านี้. ธรรมเทพบุตร ผู้มีขันติเป็นกำลัง มีจิตเที่ยงตรง มีกำลังมาก มีความบากบั่นอย่างแท้จริง ชำนะกำลังรบ ได้ฆ่าอธรรมเทพบุตร ฝังเสียในแผ่นดินแล้ว ขึ้นสู่รถ ของตน ไปโดยหนทางนั่นแล. มารดาบิดาและสมณพราหมณ์ ไม่ได้รับความ นับถือในเรือน ของชนเหล่าใด ชนเหล่านั้น ครั้น ทอดทิ้งร่างกายไว้ในโลกนี้ ตายไปแล้วย่อมต้องพา กันไปสู่นรก เหมือนอธรรมเทพบุตร มีศีรษะลงใน เบื้องต่ำ ตกไปแล้ว ฉะนั้น. มารดาบิดาและสมณพราหมณ์ ได้รับความนับถือ เป็นอย่างดีในเรือนของชนเหล่าใด ชนเหล่านั้น ครั้น ทอดทิ้งร่างกายไว้ในโลกนี้ตายไปแล้ว ย่อมพากันไป สู่สุคติ เหมือนธรรมเทพบุตรขึ้นสู่รถของตนไปสู่ เทวโลก ฉะนั้น. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ยุทฺธตฺถิโก เว ได้แก่ เขามีความบ่นเพ้อ ดังนี้. ได้ยินว่า เขากำลังบ่นเพ้ออยู่นั่นแล ตกจมแผ่นดินไปแล้ว. บทว่า เอตฺตาวตา ความว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อธรรมจมแผ่นดินไปเพียงใด อธรรมชื่อว่าถูกกำจัดแล้วเพียงนั้น. บทว่า ขนฺติพโล ความว่า ดูก่อนภิกษุ