พระไตรปิฎก

๓. ชวนหังสชาดก ว่าด้วยรักกันอยู่ไกลก็เหมือนอยู่ใกล้ [๑๗๕๑] ดูก่อนหงส์ เชิญเกาะที่ตั่งทองนี้เถิด การได้เห็นท่านชื่นใจฉันจริง ท่านเป็นอิสระในสถาน ที่นี้ ท่านมาถึงแล้ว รังเกียจสิ่งใดที่มีอยู่ในนิเวศน์นี้ จงบอกสิ่งนั้นให้ทราบเถิด. [๑๗๕๒] คนบางพวก ย่อมเป็นที่รักของบุคคล บางพวกเพราะได้ฟัง อนึ่ง ความรักของบุคคลบางพวก ย่อมหมดสิ้นไปเพราะได้เห็น คนบางพวกย่อมเป็น ที่รักเพราะได้เห็นและเพราะได้ฟัง ท่านรักใคร่ฉัน เพราะได้เห็นบ้างไหม. [๑๗๕๓] ท่านเป็นที่รักของฉันเพราะได้ฟัง และ เป็นที่รักของฉันยิ่งนัก เพราะอาศัยการเห็น ดูก่อน พญาหงส์ ท่านน่ารักน่าดูอย่างนี้ เชิญอยู่ในสำนักของ ฉันเถิด. [๑๗๕๔] ข้าพระองค์ทั้งหลายได้รับการสักการ- บูชาแล้วเป็นนิตย์ พึงอยู่ในพระราชนิเวศน์ของพระ- องค์ แต่บางครั้งพระองค์ทรงเมาน้ำจัณฑ์แล้ว จะพึง- ตรัสสั่งว่า จงย่างพญาหงส์ให้ฉันที.