พระไตรปิฎก

มหาราชา พระโอรสของพระองค์นี้ ทรงเบียดเบียน ผู้หาโทษมิได้ พระเจ้าข้า. [๒๒๑๘] พระเจ้ากาสีบรมกษัตริย์ ทรงเนรเทศ พระราชกุมารออกไปจากรัฐสีมาของพระองค์แล้ว มี พระราชโองการว่า อาณาเขตของเรามีอยู่เพียงใด เจ้าอย่าอยู่ในอาณาเขตของเราเพียงนั้น เป็นอันขาด. [๒๒๑๙] ครั้งนั้น พระราชกุมารทรงพาพระ- ชายาไป จนบรรลุถึงสมุทรนทีแห่งหนึ่ง ทรงสร้าง บรรณศาลาแล้ว จึงเสด็จเข้าไปสู่ป่า เพื่อแสวงหา ผลาผล. [๒๒๒๐] ครั้งนั้น มีฤาษีตนหนึ่ง มาถึงบรรณ ศาลานั้น โดยทางเบื้องบนสมุทร เข้าไปยังศาลาของ พระราชกุมาร ในเวลาที่นางกุมารีจัดแจงอาหารไว้แล้ว. [๒๒๒๑] ชายาของพระราชกุมาร ประเล้า ประโลมพระฤาษีนั้น ดูเถิด กรรมที่นางกุมารีทํานั้น หยาบช้าเพียงไร ฤาษีนั้นเคลื่อนจากพรหมจรรย์ เสื่อม จากฤทธิ์. [๒๒๒๒] ฝ่ายพระราชโอรสแสวงหาผลาผล ในป่าได้จำนวนมากแล้ว ครั้นถึงเวลาเย็น จึงใส่หาบ ขนเข้าไปสู่อาศรม. [๒๒๒๓] ฝ่ายพระฤาษี พอเห็นขัตติยราชกุมาร จึงรีบเข้าไปยังฝั่งสมุทร ด้วยตั้งใจว่า เราจักไปทาง เวหาส แต่ต้องจมลงในมหรรณพนั่นเอง.