พระไตรปิฎก

อรรถธรรมและเหตุว่าท่านกัสสปะ นรชนพึงประพฤติ ธรรมในมารดาและบิดาอย่างไร พึงประพฤติธรรมใน อาจารย์อย่างไร พึงประพฤติธรรมในบุตรและภรรยา อย่างไร พึงประพฤติธรรมในวุฒิบุคคลอย่างไร พึง ประพฤติธรรมในสมณะและพราหมณ์อย่างไร พึง ประพฤติธรรมในพลนิกายอย่างไร และพึงประพฤติ ธรรมในชนบทอย่างไร ชนทั้งหลายประพฤติธรรม อย่างไรละโลกนี้ไปแล้วจึงไปสู่สุคติ ส่วนคนบางพวก ผู้ไม่ตั้งอยู่ในธรรมไฉนจึงตกลงไปในนรก. [๘๔๕] คุณาชีวกกัสสปโคตร ได้ฟังพระดำรัส ของพระเจ้าวิเทหราชแล้ว ได้กราบทูลว่า ข้าแต่พระ- มหาราชา ขอพระองค์ทรงสดับทางที่จริงแท้ของ พระองค์ ผลแห่งธรรมที่ประพฤติแล้วเป็นบุญเป็นบาป ไม่มี ขอเดชะ ปรโลกไม่มี ใครเล่าจากปรโลกนั้นมา ในโลกนี้ ปู่ย่าตายายไม่มี มารดาบิดาจักมีที่ไหนขึ้น ชื่อว่าอาจารย์ไม่มี ใครจักฝึกผู้ที่ฝึกไม่ได้ สัตว์เสมอ กันหมด ผู้ประพฤติอ่อนน้อมต่อท่านผู้เจริญไม่มีกำลัง หรือความเพียรไม่มี บุรุษผู้มีความหมั่นจักได้รับผลแต่ที่ ไหน สัตว์ที่เกิดตามกันมา เหมือนเรือน้อยห้อยท้ายเรือ ใหญ่ สัตว์ย่อมได้สิ่งที่ควรได้ ในข้อนั้น ผลทานจักมีแต่ ที่ไหน ผลทานไม่มี ความเพียรไม่มีอำนาจ ทานคนโง่ บัญญัติไว้ คนฉลาดรับทาน คนโง่สำคัญตัวว่าฉลาด เป็นผู้ไม่มีอำนาจ ย่อมให้ทานแก่นักปราชญ์ทั้งหลาย.