พระไตรปิฎก

แข็งแรง ย่อมพากันมากัดกินผู้ที่จุติจากมนุษยโลกนี้ ไปตกอยู่ในโลกันตนรก ด้วยเขี้ยวเหล็ก ใครเล่าจะไป ทวงทรัพย์พันหนึ่งในปรโลกกะมหาบพิตรผู้ตกอยู่ใน นรก ถูกสุนัขอันทารุณร้ายกาจ นำทุกข์มาให้ รุม กัดกิน ตัวขาดกระจัดกระจายเลือดไหลโทรมได้. [๘๘๐] และในนรกอันร้ายกาจ พวกนายนิรย- บาลชื่อกาลูปกาละ ผู้เป็นข้าศึก พากันเอาดาบและ หอกอันคมกริบมาทิ่มแทงนรชนผู้กระทำกรรมชั่วไว้ใน ภพก่อน ใครเล่าจะไปทวงทรัพย์พันหนึ่งในปรโลก กะมหาบพิตรผู้ถูกทิ่มแทงที่ท้อง ที่สีข้างพระอุทรพรุน วิ่งวุ่นอยู่ในนรก ตัวขาดกระจัดกระจาย เลือดไหล โทรมได้. [๘๘๑] ในโลกันตนรกนั้น มีห่าฝนต่าง ๆ ชนิด คือ หอก ดาบ แหลน หลาว มีประกายวาวดังถ่าน เพลิง ตกลงบนศีรษะ สายอัสนีศิลาอันแดงโชน ตก ต้องสัตว์นรกผู้มีกรรมหยาบช้า และในนรกนั้นมีลม ร้อนยากที่จะทนได้ สัตว์ในนรกนั้น ย่อมไม่ได้รับ ความสุขแม้แต่น้อย ใครเล่าจะพึงไปทวงทรัพย์พัน หนึ่งในปรโลกกะมหาบพิตร ซึ่งทรงกระสบกระส่าย วิ่งไปมาหาที่ซ่อนเร้นมิได้. [๘๘๒] ใครเล่า จะไปทวงทรัพย์พันหนึ่งใน ปรโลก กะมหาบพิตรผู้ถูกเทียมในรถวิ่งไปวิ่งมา ต้อง เหยียบแผ่นดินอันลุกโพลงถูกแทงด้วยประตักอยู่ได้.