พระไตรปิฏก

{๘๘๓} [๑๓๑๔] ใครเล่าจะพึงไปทวงทรัพย์ ๑,๐๐๐ กับมหาบพิตร

ผู้ทนอยู่ไม่ได้วิ่งไปขึ้นภูเขาที่ดารดาษไปด้วยขวากกรด

ลุกโชนน่าสยดสยองอย่างยิ่ง มีตัวถูกตัดขาด

หลั่งเลือดไหลโทรมอยู่ได้

{๘๘๔} [๑๓๑๕] ใครเล่าจะพึงไปทวงทรัพย์ ๑,๐๐๐ ในปรโลกกับมหาบพิตร

ผู้ต้องวิ่งขึ้นไปเหยียบถ่านเพลิงกองเท่าภูเขาที่ลุกโชน

น่ากลัว มีตัวถูกไฟไหม้ทนไม่ไหว

ร้องครวญครางอย่างน่าสงสารอยู่ได้

{๘๘๕} [๑๓๑๖] ต้นงิ้วสูงเทียมเมฆ เต็มไปด้วยหนามเหล็กคม

กระหายจะดูดดื่มเลือดคน

[๑๓๑๗] หญิงทั้งหลายที่ประพฤตินอกใจสามี

และชายหญิงทั้งหลายที่เป็นชู้กับภรรยาของคนอื่น

ถูกนายนิรยบาลผู้ทำตามคำสั่งของพญายม

ถือหอกไล่ทิ่มแทงให้ขึ้นต้นงิ้วนั้น

[๑๓๑๘] ใครเล่าจะพึงไปทวงทรัพย์นั้น

กับมหาบพิตรผู้ต้องปีนขึ้นต้นงิ้วในนรก

มีเลือดไหลเปรอะเปื้อน มีกายไหม้เกรียม

มีหนังและเนื้อถลอกปอกเปิกกระสับกระส่าย

เสวยเวทนาอย่างหนัก

[๑๓๑๙] ใครเล่าจะพึงไปทวงทรัพย์นั้นกับมหาบพิตร

ผู้เหนื่อยหอบมีความผิดเพราะบุรพกรรมในทางผิด

เนื้อตัวมีหนังถลอกปอกเปิกไป

[๑๓๒๐] ต้นงิ้วสูงเทียมเมฆ เต็มไปด้วยใบเหล็กคมดังดาบ

กระหายจะดูดดื่มเลือดคน